WILK NA SZLAKU

Z wykształcenia biolog i geograf. Szczególnie lubi prowadzić wycieczki przyrodnicze - nastawione na poznawanie karpackiej flory i fauny oraz zjawisk geologicznych im towarzyszących. Prowadzi warsztaty przyrodnicze, a także organizuje wyprawy i trekkingowe w różne części świata.

02-10-2017

KALLISTE CZYLI PIĘKNA – TRUSKAWKI I KASZTANY

Kalliste czyli piękna – taką nazwę nadali Korsyce Grecy gdy pojawili się na wyspie w VI w p.n.e. Najprawdopodobniej docenili jej walory krajobrazowe zanim dobili do brzegów. Z morza wybrzeże Korsyki wynurza się gwałtownie kredowymi klifami Boniffacio na południu czy czerwonymi, ryolitowymi klifami Skandola na zachodzie. O charakterze wyspy zadecydowała jej historia geologiczna. Uważa się, że w przeszłości Korsyka była ściśle połączona z Sardynią i jednocześnie z kontynentem europejskim, w rejonie dzisiejszej Prowansji. W pewnym momencie musiała odłączyć się i odpłynąć na południe, jednocześnie obracając się na południowy wschód. Dlatego główny masyw górski Korsyki, stanowiący jej kręgosłup, ma przebieg południkowy, a nie równoleżnikowy jak większość masywów górskich Europy. Grzbietem tym wiedzie jeden z najtrudniejszych szlaków trekkingowych Europy - Grande Randonné 20 czyli GR20. Został on wytyczony w 1970 roku, przez urodzonego w Nicei polskiego emigranta – Michela Fabrikanta. Szlak ma w przybliżeniu 200 km długości i zwyczajowo dzieli się na 15 etapów. Uznawany jest za najtrudniejszy, długodystansowy szlak w Europie. Wijąc się wzdłuż głównego wododziału Korsyki łączy pradawne ścieżki pasterskie i przemytnicze. Wiedzie przez urwiska skalne, nagie strzeliste szczyty, przepaściste perci, przez płaskowyże ozdobione polodowcowymi jeziorami, zarośla maki i piękne sosnowe lasy.

Nie tylko skaliste szczyty, oszałamiające widoki i przepaściste granie stanowią o jego atrakcyjności. Atutami szlaku jest także egzotyczna przyroda. Zarówno ta dzika ja i udomowiona. Podczas wędrówki GR20 można spotkać pasące się w lasach krowy, świnie czy kozy. Cały sezon wegetacyjny spędzają bez opieki, w górach, aby przed zimą powrócić do domostw. Poza zwierzyną domową na Korsyce występuje wiele rzadkich gatunków, z których jednym z ciekawszych jest muflon śródziemnomorski. Jest on potomkiem muflona, pierwotnie występującego w Azji Mniejszej. Został on, kilka tysięcy lat temu, wprowadzony na niektóre wyspy Morza Śródziemnego, m.in. na Korsykę i Sardynię. Część korsykańskiej i sardyńskiej populacji, w późniejszych czasach, została przeniesiona na tereny kontynentalnej Europy, w tym do Polski.

Także flora przyciąga uwagę wędrowców. Szczególnie ciekawym gatunkiem, spotykanym na trasie GR20, jest arbusier czyli chruścina jagodna zwana inaczej poziomkowcem lub drzewem truskawkowym. Zaskakuje wyglądem owoców przypominających poziomki lub małe truskawki ale zwisające, nie z niskim krzaczków, ale z gałęzi krzewów, osiągających czasami wysokość 5m. Jej owoce są jadalne choć smak jest nieco mdły, a konsystencja mączysta. Używane są raczej do wyrobu dżemów i nalewek, niż do bezpośredniej konsumpcji. Uwagę turystów przyciągają także mijane lasy kasztanowe. Owoce kasztana jadalnego stanowiły dawniej znaczącą część diety ludności wiejskiej. Niegdyś mówiło się, że mieszkańcy Korsyki jedzą „leśny chleb” i piją „skalne wino”. Kasztany zwane maronami, można prażyć lub gotować na parze. Bywają także mielone i dodawane do zup oraz mąki do pieczenia chleba. Mąka z owoców kasztana jadalnego dodawana jest także do słodu korsykańskiego piwa.

Korsyka jest niewątpliwie piękna, co stanowi o jej ponadprzeciętnej atrakcyjności turystycznej. Nie można jednak pominąć jej dodatkowego waloru jakim jat kuchnia korsykańska oparta o w zrównoważony sposób produkowaną żywność. Hodowane na wolności zwierzęta, dziko rosnące zioła oraz unikalne gatunki warzyw czy owoców pozostawiają niezapomniane wrażenia kulinarne u każdego kto odwiedzi Kaliste. Urodzony na Korsyce Napoleon Bonaparte twierdził, że Korsykę można rozpoznać po zapachu i smaku podawanego tu jadła i z pewnością się nie mylił.